Jakiś czas temu otrzymałam Jasia segregator przedszkolny, segregator zwiera zdjęcia, opisy rozwoju w poszczególnych miesiącach. Dotyczy on czasu od początku pobytu w przedszkolu do ok. kwietnia 2011 roku, wtedy Jaś uczestniczył w zajęciach najmłodszej grupy Buttercups:-), na krótko przed ukończeniem  2 latek przeszedł do grupy średniaków Busy Lizzies:-). Oto zdjęcia z początków kariery przedszkolaka:-)

Jaś bardzo lubi swoje przedszkole, a najbardziej chyba szaleństwa podwórkowe. Niestety przychodziłam ostatnio nie w porę odbierając go, bo albo na 5 minut przed moim przyjęciem wychodzili na podwórko, albo były dzieciaczki już ubrane i czekały na wybieg…dosłownie…wybieg, a dlaczego tak brzydko mówię… wchodząc do budynku można zobaczyc plac zabaw, ogrodzony i niby zasłonięty, ale z za tatarakow można dostrzec co nieco i tak czasami dostrzegam po kryjomu młodego, nio więc pewnego dnia podwójne, wielkie szklane drzwi Sali otwierają się i widać znad jeszcze jednego ogrodzenia w postaci plotka niewysokiego, skaczące po drugiej stronie małe ping-pongi, rozbiegające się w każdym kierunku podwórka, kto na czele..moje dziecko oczywiście, poznałam po czapce. Innego dnia wchodzę do sali, Jaś mnie nie zauważył, patrzę, a młody razem z innymi kolegami, wszyscy już ubrani do wyjścia,  wiszą  na klamce walcząc o dobrą pozycję do startu. Wołam dziecko informując, że idziemy do domu, odpowiedz była prosta i krótka…”Nie”, stwierdziłam ok. poprosiłam opiekunkę niech mu pozwoli jeszcze pobiegac 5min. Opiekunka drzwi otworzyła, mała szarańcza wybiegła walcząc o samochody, Jaś z odległości prawie metra wskoczył do zadaszonego pojazdu, po czym jeździł i pilnował czy oby go na pewno widzę, dumny jak paw. Chciałam dodać, że dzieci wychodzą dwa razy dziennie na podwórko, a samochodów, rowerków jest mnóstwo, ale wiadomo kto pierwszy ten lepszy. Nie wiem po kim ma to moje dziecko, bo ja nigdy nie lubiłam konkurować i być pierwsza nio chyba, że w sporcie, bo ja przecież lekkoatletką byłam, trenowałam i to z sukcesami:-)Może dlatego Jaś tak wszędzie pierwszy chce być. Fajnie jest pisać, rozważać, bo okazuje się, że można wiele rzeczy przypomnieć sobie, skojarzyć, gdyby Jaś był większy to z pewnością zasiedlibyśmy jako kibice naszych tegorocznych olimpijczyków, a  tak to chyba tylko pod piękne, gotowe obiekty sportowe wybierzemy się i to na pewno przed albo po olimpiadzie omijając tysiące turystów…nawet nie chcę o tym myśleć, co tu się będzie działo.

Anetko trzymamy kciuki, oby wszystko było dobrze, a pozostałym Smykowiczom życzymy spokojnego dnia:-)

Ważny weekend za nami, święto Babci i Dziadka:-), Jaś przygotowywał się już w ubiegły weekend z laurką, laurka zrobiona, Jaś malował klejem i wspólnie przyklejaliśmy.

Niestety laurki dojdą z opóźnieniem, ponieważ długo musieliśmy czekać na wywołanie zdjęć, a było ich troszkę.Zawsze staram się wysyłać aktualności:-) Postanowiłam zrobić w końcu porządek i zrobić kilka albumów, bo płyty płytami, ale na papierze zdjęcia zawsze przetrwają, a kto wie czy za 20, 30 lat jeszcze ktoś będzie mógł odczytać takie płyty, przecież to będą starocie,trzeba znów na coś innego przegrywać, nio więc mamy wywołane zdjęcia:-)a trudno było wybrac z nawet nie setek, a tysięcy, skoro z samych wakacji ubiegłych było 800?! Nio więc dwa dni świąteczne spędziliśmy na telefonach i wypoczynku.

 Byliśmy też w odwiedzinach u  znajomej, która niedaleko od nas kupiła domek, oj rozmarzyła się Mama, bo domek idealny, a o cenę nie pytajcie!!!na polskie to gdzieś 1,920 000 zł nawet trudno mi sobie wyobrazić ile to jest, nie myślcie, że to cena za willę w centrum, o nie… to skromny domek 3 pokojowy z małym ogródkiem:-)

A wracając do rzeczywistości, mamy drugie podejście do szczepionki, o której kiedyś wspominałam, nawet dobrze się złożyło, bo polecają podanie jej  na przełomie stycznia i lutego przez 6 tyg. Od czwartku wszystko ok, a dzisiaj dostałam list ze szpitala na konsultację urologiczną, nawet niespodziewałam się, że będzie tak szybko, bo już 1 lutego. Sprawdzimy co to się stało ostatnio i od razu inne cudo Jasiowe.

W domu Jaś zabawiał się ostatnio stempelkami, język jak zawsze  pomocny:-)









Nie musiałam długo czekać, wystarczyło wpaść tatuśkowi na pomysł z dokupieniem torów i następnego dnia druga, inna, ale pasująca  kolejka dołączyła z większą ilością wagoników.

Poza tym bez większych zmian i niech tak zostanie, w pracy nudy więc też dobrze, a ja wybieram się  do fryzjera i nie mogę się wybrać, a że czarno na białym teraz postanowienie jest więc może….wkrótce:-)

Pozdrawiamy i dziękujemy serdecznie za każdy oddany głosik na nasz blog, moc buziaków przesyłamy.

Rano mieliśmy oberwanie chmury, lało nieziemsko, a my musieliśmy wychodzić do przedszkola i pracy, młody ubrany w gumiaczki, druga para butów w torbie, bo z tą pogodą nic nie wiadomo. Faktycznie wracam z pracy piękne słońce, zobaczymy jak Jaś będzie wyglądał po przyjściu z podwórka przedszkolnego, jakie buty mu założyły, bo tam przecież częściowo trawa, a po takim deszczu to i błoto. Generalnie sprawa Jaśkowych ciuchów po przedszkolnych to odrębna sprawa.

Taka kolejkę własnoręcznie, bez najmniejszej podpowiedzi  wybudował innego dnia, po czym zmienił koncepcję wiaduktu po chwili namysłu, chyba trzeba bedzie dokupić mu nowe elementy, bo za szybko się tory kończą i przesunąć kanapę:-)













Mały budowlaniec..tak jak mały boberek, one tez przecież wciaż budują:-)) Pracuś mój kochany

Pozdrawiamy

Witamy

 

A popołudniami budowa...na budowie...budowa...





Tatko podpowiadał...zakręt...zakręt:-)










Tyle co oczka otworzył zabawy ciag dalszy..

Witamy porannie:-)
Wczorajszy dzień nam upłynał pod kątem małych porządków, stwierdziłam, że dzisiaj odrobię wszystkie domowe zaległości, sprzątanie, a cały weekend będziemy się relaksować z  Jaśkiem, nio tylko schowamy choinkę.Po drodzie z pracy wstąpiłam na Oxford Street..och te wyprzedaże, dwa nowe ciuchy znów w szafie, bo przecież wiosna się zbliża czas spódnic czy sukienek:-)

Tradycyjnie zaczynamy od pogody więc wczoraj było ciepło jak wiosną:-)Wzorowy Jaś dalej wzorowy..podłapał niestety katar, który nieraz wytrąca go z równowagi wzorowości, ale generalnie w przedszkolu cały czas chwalony, je wszyściutko, pospał wczoraj 2 h, a gdy przyszłam go odebrać budował z kolcków co innego jak pociąg..długaśny pociąg…bo pociągi teraz na topie. Marta robiła mu zdjęcia do folderu,a koledzy tylko chodzili w koło i podglądali. Dopiero jak skończył przybiegł do mnie z wielkim uśmiechem. Muszę w końcu dodać zdjęcia z zajęć Jaśkowych, bo odnotować trzeba.

Zmiany…zmiany…zmiany pisałam ostatnio, że zaszły, ano dziecko na przełomie roku przeszło metamorfozę i to zdecydowaną…dwa latka i osiem miesięcy mija dzisiaj, trudno powiedzieć, żeby Jaś przechodził przez bunt dwulatka, bo w zasadzie nie było w jego zachowaniu czegoś negatywnego non-stop czy przez dłuższy okres czasu,nie buntował się zdecydowanie, wiadomo miał lepsze i gorsze dni. Bunt dwulatka to niby manifestacja indywidualności, młody jest indywidualistą od urodzenia więc wielkich manifestacji nie było. Natomiast teraz zmienił się do tego stopnia, że ja to zauważyłam dość wyrażnie w jego komunikowaniu się, zgodności, posłuszeństwu, reakcją na zakazy najważniejszy z nich dotyczący poruszania się przy ulicy…ufff wreszcie reaguje na hasło ulicy i poruszające się auta…dbały o szczegóły, pomocny jak zawsze, ostatnio po obiedzie obsłużył Mamę i  zanósł naczynia  do kuchni zupełnie nie proszony o to,a ja siedziałam wbita w krzesło i patrzyłam jak dziecko sprząta po mnie:-) słucha co się do niego mówi i pilnuje, żeby nie robić głupotek  gdy mu  pokazuje jak się powinno żeby myć bez użycia pasty, jak to on myje pastą, a gdzie moja pasta jest…Są też zabawne sytuacje związane z gestami, gdy coś mu nie pasuje, nawet w bajce gdy coś nie po jego myśli obraża się w zabawny sposób zakładjąc rączki pod pachy i było w tym stylu nawet wyjście do sypialni i trzaśnięcie za sobą drzwiami. Generalnie jakieś dwie śrubki w dorosłość dziecku poluzowały się, co najmniej jak 5 latek. A zasypianie, nieraz kładę się obok dziecka, sprawdza czy jestem cała przykryta, a wczoraj wziął moja buzię w dłonie i dał mocnego buziaka...słodziak mały...ale szaleństwo zabawowe dalej jest, ciag dalszy z namiotem, majgał się wczoraj we wszystkie strony jakby siedział w piłce na wodzie:-)

Nowy Rok Jaś rozpoczął  od oszczędzania i generalnie od wielkich zmian, ale o tym innym razem…natomiast napiszę jak to się stało z oszczędzaniem. Jednego spokojnego popołudnia dziecko bawiło się plastykowymi monetami, które używał w jednej ze swoich zabawek. Mama wyszła do kuchni, nastąpiła dłuższa cisza, zaglądam do pokoju, a tam leży otwarty Maminy portfel i dziecko w dłoni ściska drobniaki…oj tłumaczę Jasiowi, że to nieładnie, po pierwsze nie może wyciągać rzeczy z Maminej torebki ( noszę tam nieraz  Jaśkowe zabawki, które zostawia po wejściu do przedszkola, żeby nie zgubił więc też go kusi chyba sprawdzenie czy przypadkiem coś nie zostało) a tym bardziej pieniążki. Poprosiłam, żeby mi oddał i dziecko bez protestów oddało, ale obiecałam, że kupimy skarbonkę i będzie dostawał co jakiś czas pieniążka, a teraz musi zostać przy swoich plastikowych.

Na drugi dzień dziecko dostało czekoladowe pieniążki, skarbonkę i nowy kubeczek z ThomasemWrzucił Mamine drobniaki ,Tatko dorzucił swoje i tak dostał pierwsze kieszonkowe

Kubeczek nowy zakupiony, bo poprzedni kubek Jaś potrzaskał… i ….z tej radości po 5 minutach podrzucił…oj…już miała być wielka skarga…ale młody zrobił tak wielkie oczy, po czym niczym filmowy Kevin zakrył rączką otwartą buzię na znak...co ja zrobiłem?!..., że kubek mógł się potrzaskać, tak mnie rozbawiła ta sytuacja, że nie było skargi, tylko spokojne tłumaczenie, chociaż z poważną już miną, na razie poskutkowało, kubek jeszcze żyje.

Miłego weekendu wszystkim:-)

New look:-)

 Tak proszę państwa nadajemy na żywo z jednej ze stolic mody, a z jakiego powodu sami zobaczycie:-)

Dzisiaj rano jak zobaczyłam co się dzieje za oknem, to szczerze pomyślałam, że nie wiem czy wychodzić, już nie chodziło tak o tą ulewę, oberwanie chmury, ale o wiatr, zastanawiałam się czy w ogóle jest bezpiecznie wychodzić, nio ale poszliśmy i zmokłam w ciągu pierwszych 5 sekund.

Natomiast zimno wczoraj było brrr…gdy zimno ubieram cieplej Jasia, ponieważ wiem, że będzie  biegać po podwórku, zjeżdżać na zimnej metalowej zjeżdżalni czy jeździć rowerkami  więc, żeby mu 4 literki nie zmarzły nieraz zakładam rajstopy….a odbiegając od tematu to zawsze mnie rozbawiają chłopcy w rajstopach, pajączki śmieszne:-)…założyłam mu też pod koszulke  bodziaka na ramiączkach, żeby plecki były zakryte gdy wszystko  pójdzie w górę. To co odkryłam po powrocie do domu, rozbawiło mnie bardzo…zawsze po powrocie   przebieramy się ja tu patrzę i odkryłam właśnie …New London Look 2012 ..uśmiałam się bardzo…

Jasiu przepraszam za te zdjęcia, ale wyglądałeś tak pociesznie…i właściwie czegoś nowego można nauczyć się od przedszkolanki, w sumie niegłupi pomysł, bo wtedy rajtki nie opadną, ale tak naprawdę, to było z lenistwa ubieranie, bo po pierwsze  rajstopki nie spadają mu, po drugie bodziak był zapięty tylko na jeden środkowy zatrzask, a po trzecie już w przedszkolu poprawiałam go, bo nie miał guzika zapiętego w spodniach i przez to górny róg spodni zawinięty do środka…dobrze, że chociaż buty miał dobrze założone hihi…nio zdarza się, już się nie będę czepiać. Generalnie jeżeli chodzi o ubieranie się Jasia i dbałość samego dziecka o cześci garderoby jestem spokojna  i czasami zaskoczona pozytywnie, bo czapkę naciąga na uszy jak tylko się przekrzywi,za wysoko tez nie może być,  gdy było bardzo zimno i założyliśmy rękawiczki dopominał się, żebym koniecznie mu je założyła przed wyjściem na zewnątrz, gdy ich nie miał sam wkładał rączki pod kocyk tak jak mu pokazałam i pilnował oby kocyk nie zjechał przypadkiem…szalika pilnuje tak samo….rękawy zawinięte po myciu rączek czy jedzeniu muszą być odwinięte od razu…zobaczymy czy tak mu już zostanie:-)

Miłego popołudnia

Witamy:-)

Powrót do rzeczywistości zdecydowanie łatwiej przyszedł Jasiowi. Wczoraj obudziła się zegarynka o 7.10 tak jakby nie sypiał prawie dwa tygodnie do 9 . Za to jak Mama zobaczyła co się dzieje za oknem to przeszła jej najmniejsza dawka zapału. Ciemno, deszcz i wichura, najgorsza pogoda dotychczas jaka nam się przytrafiła i do tego mieliśmy wychodzić..nio ale cóż...Dziecko w przedszkolu opędzlowało calusieńki obiadek i deser, pospało, więc już obudzonego, ale  zaspanego śpioszka odbierałam. A popołudniu nastąpiła okupacja namiotu, Jaś już kiedyś w nim urzędował, ale namiot  był dość długo schowany, a ostatnio była okazja na odświeżenie i jak widać dziecku spodobało się ponownie. Jak ja się już tam wgramoliłam to w ogóle nie było mowy żebym wyszła, dziecko schowało mi papucie to chyba na znak braku powrotu do rzeczywistości nio więc sobie siedzieliśmy w świecie Jasiowym i gadaliśmy o głupotkach. Dziecko wie jak poprawić Mamie humor, lubię takie chwile

Ostatnio też miały miejsce postrzyżyny i to znaczne, oj z jednej strony tak nie lubię tych krótkich włosków Jasia, ale z drugiej wiem, ze jest mu znacznie wygodniej, nie poci  mu się główka, a to też ważne, bo wiadomo nieraz wstanie po drzemce spocony i od razu biega na nowo, nie wspominając już wychodzenia na podwórko przedszkole. Do urodzinek włoski odrosną, trzeba je jeszcze tylko nieco wyrównac nożyczkami, ale już go nie męczyliśmy, bo młody nie lubi się obcinać.

A wieczorem dziecko chciało zasnąć tylko ze swoimi gadżetami, którymi ostatnio i to już od dawna bawi się jak np latarką, której trzeba będzie poświęcic kiedyś notkę, drugi gadżet to traktorek, bo pociągi na topie i butla z piciem. Latarka musiała się świecić, nie było mowy żeby ją zgasić i tak dziecko przy niej i pozostałych rzeczach w końcu usnęło. Dzisiaj rano natomiast chciał latarke zabrać ze sobą, ale nie miałam zamiaru straszyć ludzi w ciemnościach i pozwoliłam mu zabrac tylko traktorek.

A i  jeszcze jedno, oglądam, czytam o dzieciaczkach chorujących na Ospę, w Polsce to dosłownie wysyp nastapił, to wiem…i tak mi przykro jak na biedactwa patrzę, wiem, że jedne gorzej, drugie lepiej przechodzą, ale ja odpędzałam te myśli od siebie i tylko proszę byle nie teraz zachorował, niech będzie troszkę starszy, rozumniejszy, za rok,  bo przeciez zadrapie mi się, nie byłoby mowy o smarowaniu nio generalnie nie wyobrażam sobie tego na tą chwile…ale do czego zmierzam…wrócił mój znajomy z Polski, którego rodzina jest chwilowo w Polsce, przywitał się serdecznie   z życzeniami noworocznymi i co dalej…oznajmił, ze jego dwie córki są chore, jedna już skończyła prawie, druga zaczeła chorować…i stwierdził, że zapomniało mu się wcześniej powiedzieć i teraz musimy czekać 2- 3 tyg czy czegos nie przywiózł  i nie podał dalej…nio więc czekamy oby nie tej zimy.

Pożegnaliśmy Stary Rok, a jaki był? Dobry, nie możemy narzekać, najbardziej cieszy mnie fakt, że jesienno-zimowy czas przedszkolny, do końca roku oczywiście,  Jaś przeszedł tylko z jedną niegroźną infekcją, więc u nas się sprawdziło, że w drugim roku przedszkolnym dzieci już są odporniejsze, mam nadzieję, że nie zapeszę:-) I inne sprawy zdrowotne nie powtórzą się. Do tego cudowne długie, gorące, wymarzone wakacje. Czas na plany, postanowienia, ale z pokorą i nadzieją, ze nadchodzący rok przyniesie nam przede wszystkim dużo zdrówka, bo jak jest zdrowie to reszta sama przyjdzie:-)

Stary Rok zakończyliśmy spokojnie, bez fajerwerków, dziecko przespało północ, może w przyszłym roku już będziemy świętować nie na śpiocha.

Świętujemy zawsze podwójnie raz o 23, a  północy polskiego czasu, jesteśmy wtedy myślami z Rodziną, wszystkimi znajomymi w Polsce i polskiego czasu, a później drugi raz już o północy przy odliczaniu Big Bena i fantastycznych zresztą jak co roku sztucznych ogniach, widowisko jest niesamowite, w tym roku było bardzo kolorowo miałam wrażenie że dominował róż:-)

Nowy Rok przywitaliśmy też popołudniowym spacerkiem, Mamie chyba bąbelki buzowały jeszcze , bo data w aparacie po wymianie baterii została nastawiona na 2011 rok…A później upiekliśmy noworoczne ciasto i bawiliśmy się w domu.

Jaś w swoim iglo czuł się jak w twierdzy, obstawił się swoim najcięższym sprzętem i odpoczywał.

A jutro niestety już wracamy do pracy i przedszkola….zaczyna się odliczanie czasu do Świąt Wielkanocnych i 3 urodzinek:-)

Miłego wieczoru:-)

SPEŁNIENIA MARZEŃ I REALIZACJI PLANÓW