Wesołych Świąt!
 

                                      

 

Fotki ze spacerniaka ;)
 

 

 

Domowe kreacje...
 

 

Jak to leciało?
 

Ja wcale nie uciekam ;)

Taka jestem zmęczona tym pozowanie...
 

I jeden scrapek mały... z najnowszego zestawu autorstwa matki...
 

 

Jak sama nazwa wskazuje Cio-to-tek to ssak z rodziny Pytaczy Nieustannych charakteryzujących się całodziennym mieleniem ozora a w 99% zadawaniem wszystkim istotom żywym pytania "Cio to?"

Co ciekawe, Cio-to-tek nie ogranicza się jedynie do zadawania pytań. W momentach silnych wzruszeń [wszelkie zaobserwowane na niebie mototy^*, tatki^*, psy, uchy, tubisie, Maka Paka itd. itd.^**] rozwiera swą przepastną paszczę i drze się "Musiu popać!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"
Gdy matka zwyczajnie ogłuszona zdaje się nie zwracać uwagi na tysięczny samolot przelatujący nad naszym niebem Stworzenie krzyczy jeszcze głośniej, jednocześnie zbliżając się niebezpiecznie do matczynego ucha, "MAMOOOOOO, MAAAMOOOOO PAĆ MOTOT!!!!! MAMO PAĆ, TUTAM PAĆ!!!!"

Mamo Cio To?

 

Ponadto stworzenie to ma silnie rozwinięty tzw. 6 zmysł ułatwiający mu lokalizację rodzicielki w każdych okolicznościach przyrody.
Nie ma takiego miejsca w którym ofiara małego krzykacza mogła by się skryć... Na nic tłumaczenia, że obiad, że praca, że coś-tam jeszcze... Siła przebicia tego jakże niewielkiego jeszcze stworzenia jest ogromna...

Zagadkę dla obserwujących Cio-to-tka badaczy stanowi jego sposób odżywiania się... 
Cóż na pierwszy rzut oka wydaje się, iż jest to stworzenie wszystkożerne jednakże po bliższym poznaniu okazuje się, że wszelkie potrawy wynoszone przez Cio-to-tka z kuchni lądują  w żołądku domowego czworonoga...
Czym żyje Cio-to-tek?
Tą zagadką zajmiemy się w najbliższej przyszłości...

Mało artystycznie ale uwielbia matka ten wyraz twarzy u Zu :D

Pięknie jest stąd nasze całodzienne eskapady... Podziwiamy pięknie kwitnące drzewka...

No i matka ma szanse na zrobienie dziecku kilku zdjęć, bo normalnie nie ma szans... na zdjęciu zostają same pięty :D

Kilka fotek Zu dla Cioci Ani ;)
 

 

 

 

Krótkiej fotorelacji nastał kres :)
Postaram się, obiecuję że się postaram wpadać częściej bo żal mi że tyle cennych chwil umyka w codziennym pospiechu ale ciężko wygospodarować czas którego się nie ma, szczególnie gdy na podwórku tak pięknie że aż szkoda do domu wracać :)
Całusy posyłam do tych wszystkich naszych zaprzyjaźnionych smyków które wpadają mimo naszej nieobecności i pamiętają wciąż :)

Marzena i Zu

 

I jeszcze jedno zdjęcie dla naszych przyjaciół i licznych narzeczonych Zuzi :D
Ot Walentynkowo tak...
Coby Wam wszystkim słodko było kochani nasi :)