"Dysgrafia  – częściowa lub całkowita utrata umiejętności pisania, spowodowana mikrouszkodzeniami ośrodkowego układu nerwowego lub zaburzeniami ośrodkowych funkcji wzrokowych i słuchowych. Występuje w przypadkach uszkodzenia tylnych części drugiego lub trzeciego  zakrętu czołowego półkuli lewej lub zakrętu nadbrzeżnego.
Pismo dysgrafika jest nieestetyczne i nieczytelne."

Tak piszą o dysgrafikach w encyklopedii.
Pani Wiktora z polskiego "wyzwała" go od dysgrafików, jak nie mogła rozczytać jego pracy domowej. Dostał minusa za to, chociaż miał wszystko dobrze. Od kiedy nauczył się pisać nigdy nie widziałam u niego ładnego pisma. Tak już widać mu pisane... .
"W nagrodę" w ramach pracy domowej nakazałam mu napisać dowolny tekst najpiękniej jak potrafi. W sumie cudów nie oczekiwałam, bo z jakiej niby nagle okazji:



Tak się przyłożył, że nawet wykonał portret Leny. A w tekście musiał oczywiście siostrze "dołożyć" wyzwiskami, których ona nie lubi - dulak i pulpet.
A pismo? No niestety, mam obawy o jego zakręty czołowe lewej półkuli....
      Kończąc temat sympatycznego brata, dodam, że w szkole jest dobrze, nie skarży się na nic. Klasa w większości męska ku zdumieniu wychowawczyni jest kulturalna i nie stwarza jak na razie problemów.

A u Leny zdrówko dopisuje. 2 tyg. temu miała gorączkę, jakieś 2 anginowe plamki w gardełku, które szybko znikły bez niczyjej pomocy. Profilaktycznie została przez tydzień w domu.

 

        Dzisiaj Lena poszła do przedszkola ubrana cała na zielono. Takie było życzenie pań. Od kiedy przyszła (?) wiosna, dzieci bawią się w zielone.
Wiosna przyszła, ale tylko w kalendarzu. 3 dni po powitaniu wiosny tak sypnęło śniegiem, że …….. Lepiej wrzucę później zdjęcie, co się będę rozpisywać. Powiem tylko tyle, że zakwasy po odśnieżaniu mam do dziś.

         Przed wyjściem do przedszkola Lenie przypomniał się popcorn. Zażyczyła sobie, żebym pojechała dziś do lasu i pozbierała taki popcorn, który się tak gryzie (tu gestykulacje Leny obgryzającej niby kukurydzę).