Hej. Pytanie za 2 punkty i trzy czwarte. Kto zauważył, że mnie nie było ? Bez jaj… To przecież była chwilka – niczym mgnienie oka. No może dwa.

Aby nadrobić nieco zaległości, poniżej krótkie sprawozdanie z listopada. No bo przeca nie mogę Was zostawić bez wiedzy o czasach już niemalże zamierzchłych.

W listopadzie pożegnaliśmy wujka Piotra. Ej ! Nie żeby wieńce, czy takie tam… Po prostu wyjechał do Polski. Na dobre. Wziął ze sobą pamiątki i pamięć o nas i śruuuuu… Pojechał.

To ostatnie nasze wspólne zdjątko:

Po cycusiu, mleku z butli i słoikach z marsjańską papką przyszedł czas na CHRUPKI ! Ta… Każdy kiedyś tego doświadcza. Małe, żółte kukurydziane namiastki parówki. Niby to chrupie, ale… Jak się ma zęby. A ja jeszcze nie mam (a przynajmniej nie miałem, kiedy dostałem tego chrupasa).

Ewolucji kulinarnej ciąg dalszy. W miesiącu listopadzie Rodziciele zaczęli mnie wprowadzać w świat delicji gotowanych przez Mamulę. Niby takie same papki jak ze słoja, ale proszę ja Was… Smak… Ambrozja ! Fakt, że musieliśmy zmienić lodówkę, aby otchłań Kacperkowego brzusia miała odpowiednią ilość zmagazynowanych zapasów, ale co tam… Pochłaniam je ino mig…

Turlam się. Turlam się nie tak od przypadku, lecz w sposób wielce zaplanowany i dokładny. Fakt, że póki co umiem to robić tylko w jedną stronę, ale i to nadrobimy. Idzie mi naprawdę nieżle. Poniżej migawki z kolejnych etapów „Wielkiego Przekrętu”.

Ostatecznie dochodzę do wniosku, że wieczne leżenie jest do … bani. Sufit wszędzie taki sam, tylko pod tyłkiem raz miękko, raz twardo. A siedzenie. O ! To już bardziej mi się widzi. Sadzają mnie, a ja trochę jak metronom bujam się lewo-prawo. Tu na ten przykład wspomagany przez Tatula biję życiówkę w czasie utrzymywania się w pozycji mało, wiele pionowej. 

Okazało się, że z chrupasami to bardziej złożona sprawa. Te dziwolągi występują w wielu odmianach. Te żółte, parówkowe to rodzina główna, ale są też podobne, ale marchewkowe. Są też takie pierścionki – też z kukurydzy, monetki z ryżu i jabłka i wiele innych. Mimo wszystko, najbardziej lubię te marchewkowe. Ze względu na smak trochę też, ale najważniejsze, że najbardziej brudzą !

Kuniec listopada. Wkrótce kolejny odcinek zatytułowany: „Kacper, grudzień i …”. Nie pozwolę Wam już tyle czekać. Słowo nie potrafiącego powiedzieć ani słowa niemowlaka. Chyba mi wierzycie, nie ?

 

p.s. Mieszkam już w swoim pokoju, w końsu bez Rodziców na karku.
p.s.s. Chyba jednak nie będę miał niebieskich oczu.