Aparat mowy Przemka nie jest przygotowany do mówienia. Buzia ma słabe napięcie. Mamy ćwiczyć język na wszelkie sposoby jakie przyjdą nam do głowy - dzióbki, kaczorki, wygłupy językiem, jedzenie chrupek z zawiązanymi rękami. Dostaliśmy nakaz odstawienia smoka, najlepiej odsmoczyć oboje naraz ( łatwo mówić jak się nie zna Mileny, juz przy odwyku od butelki w nocy,  baliśmy się, że lada moment zapuka policja, tak histeryzowała) Smoka Przemka przecięłam, dałam mu do pociamania, nie posmakował, powiedziałam: pies pogryzł i jak mu nie smakuje ma wyrzucić do śmieci, co zrobił ochoczo. Zaprowadziłam do łózka pewnie myślał, że dostanie innego, trochę kwękał ale usnął bez większych problemów. Nad ranem obudził się, pogłaskałam i usnął (zwykle dawałam mu wtedy smoka) Dziś w dzień nie zasnął, bawił się 1,5h w łóżeczku. Do odstawki również niekapki i kubki z dzióbkiem, pić ma z dorosłego kubka lub przez słomkę. Buźkę mam dodatkowo masować, poszczypywać itp.

 W poniedziałek spotkanie z kolejnym laryngologiem, może łaskawie zechce przedmuchiwać mu trąbki słuchowe

Jutro wyczekana wizyta u logopedy. Wiążę z nią tyle nadzieji.

Pani audiolog to porażka, mamy bardzo mieszane uczucia, już nawet nie chce mi się tego poraz kolejny roztrząsać. Zalecone przez nią zabiegi to jeszcze większa porażka. Przedmuchiwanie trąbek słuchowych (orzekła wysiękowe zapalenie ucha). Laryngolog w naszej przychodni mocno się zdziwiła, że ma przeprowadzić u dziecka niewspółpracującego tj. nie mówiącego np. Jakub czy kukułka. Przedmuchiwanie na siłę też nie wyszło, kazała nabyć Otovent i dmuchac baloniki w domu, efekty zerowe. Denerwuję się. Następny etap to zabieg - drenaż

Dla bardziej kumatego dziecia pójście na spacer oznacza wyjście na plac zabaw, żadnego łażenia bez celu. Typowe spacerowanie oprotestowuje jak tylko potrafi. Póki co dawał sie namówić na dojście  do fotografa no ale jak często mam dawać do wywołania film? Dziś kreatywna matka wymyśliła zakupy dla tyle co udomowionych kotów dziadka w sklepie zoologicznym. Pierwsze pół godziny piski, lamenty, bo idziemy w przeciwnym kierunku niż plac zabaw. Po zakupach sielanka przez następną godzinę dzieć dumny i blady nosi reklamóweczkę i dzielnie maszeruje gdzie matka prowadzi. Jednym słowem sukces. Podejrzewam, że zakupy w zoologicznym będziemy robic częściej niż w piekarni ...

A spacer Mileny polega na ciągłym prężeniu się w wózku ( w samochodzie podczas jazdy to samo tyle, że głośniej, bardziej słychać pocieranie kurtki o fotelik) Wypuszczona na placu zabaw z wózka pcha kamienie do buzi, nie mozna jej spuścić z oka, a na dodatek najlepiej modlić się by Przemek w tym czasie nie wpadł na jakiś głupi pomysł, albo nie właził na najwyższą zjeżdżalnię. Wszelkie spacery po zmroku oprotestowuje Milena.

Pada i pada, na dwór nie da się wyjść. Przemek odczuwa to szczególnie dotkliwie. Nudzi się w domu i niedługo mieszkanie rozniesie, a siostrę zamęczy. Mnie przeraża sama myśl jak ja ich sama zimowo na dwór wyubieram.

Postanowiłam znów zacząc ćwiczyć. Piszę w tym miejscu, bo większa szansa na realizację, jak się tu zadeklaruję. Pilates. Mam nadzieję, że to niewiele sie różni od standardowego aerobiku.