Obaw jako takich nie było,bo mama całe wakacje nawkładala Adasiowi jak to fajnie w przedszkolu będzie...poskutkowało,bo jak tylko wysiedliśmy z samochodu aż podskoczył z radości na widok przedszkola! I biegiem!!! :):)
Radość ogromna! Szybko paputy i nawet buzi rodzicom nie dał,tylko skromne papa przez ramię rzucił.

Jedną rzecz mama pominęła w swoich opowieściach o przedszkolu.......leżakowanie! I tu pojawił się mały problem.......Przy odbiorze pani zameldowała,że i owszem wszystko super i wogóle.......Adaś się ładnie bawił i nawet obiadek zjadł,ale mały kryzys pojawił się,gdy przyszły leżaczki.........
W domu zeznał,że płakał "Cie do mamy!"

Dzisiaj przed wyjściem też się sprawy skomplikowały,bo on i owszem do przedszkola pójdzie,ale spać nie chce,tylko do mamy! :(
Mama potłumaczyła,że spać nie musi a i tak po niego przyjdzie.....poskutkowało dopiero autko.
Zabrał ze sobą i może się z nim położyć.
A w szatni było tylko: "Moge już iść?!"
No i poszedł.....